Wanneer ik dit schrijf zijn de reclames voor de gemeenteraadsverkiezingen in volle gang. Zowel landelijk als regionaal wordt er opgeroepen om op 18 maart te gaan stemmen. Zo zag ik ergens een dorpsgenoot voorbij komen die opriep om vooral niet op een dorpslijst te stemmen. Hij stelde dat gemeentebeleid voor alle dorpen in de gemeente is en dat er met een dorpslijst niet alleen maar voor het eigen dorp gestreden moet worden. (Woordvoerders van dergelijke lijsten zeggen dan ook vaak dat dat ook zo niet is maar het gevoel is anders.) Hij stond, zo te lezen, op het standpunt dat er moet worden samengewerkt en gemeentepolitiek dorp overstijgend moet zijn. Toen ik dat zo las dacht ik; precies, dat is het waar het om draait. Kom uit dat ‘dorpshokje’ en ga voor politiek en beleid waar de hele gemeente beter van wordt. Druten is er toch ook alleen maar bij gebaat dat het in de kleinere dorpen binnen die gemeente goed gaat. Dat zij ook de voorzieningen als scholen en dorpshuizen in stand kunnen houden. Wij willen toch ook niet dat er, net als in Altforst in buurgemeente West Maas en Waal, de basisschool wordt opgedoekt. Saillant detail, die gemeente bestaat bijna enkel uit dorpslijsten. En daarbij heeft Altforst ook nog wel een eigen Dorpsraad!
Een goed bestuurder, van welke lijst of partij dan ook, moet zich in de positie van zijn/haar/x ‘tegenpool’ kunnen plaatsen. Invoelen wat de argumenten zijn voor die persoon, waarom die standpunten worden ingenomen en aan de hand daarvan een gewogen beslissing nemen met betrekking welke koers er gevaren moet worden.
Net iets groter dan Drutens gemeentepolitiek is de Maas en Waalse politiek. Druten is naarstig op zoek naar een partner want zij weet zelf ook wel dat ze te klein is om alle problemen die in Den Haag over de schutting worden geworpen, helemaal alleen op te lossen. Omdat die hardliners in het westen geen krimp geven is er daarom maar toenadering in het oosten gezocht en gevonden. Maar niet van harte. Politiek is iedereen enthousiast maar op de werkvloer, waar de samenwerking dus in het echie moet plaatsvinden, vindt iedereen het maar een verspilde moeite waar iedereen overal maar naar aan het zoeken is. Zijn het niet de straten door medewerkers die zwerfafval moeten opruimen dan zijn het wel de beleidstukken die verschillend zijn en die door dezelfde woon- en toezichtambtenaren, verschillend moeten worden toegepast. Persoonlijk vind ik het een erg gekunstelde samenwerking, geboren uit de onwil van dorpslijsten van een andere gemeente waar het wel heel pragmatisch en logisch zou zijn om mee samen te werken: West Maas en Waal. Ik vind het onbegrijpelijk dat in de gemeente West Maas en Waal, Tiel als samenwerkingspartij werd binnengehaald. Dat terwijl volgens een oud gezegde, ’Tiel niet viel is’.
Zou het niet verstandig zijn dat er in beide gemeentes een lijst, ‘Gemeente Maas en Waal’ wordt opgericht? Volgens mij verschillen de mentaliteiten van de mensen in deze gemeentes niet zoveel. In ieder geval niet meer dan die van Wijchenaren en Tielenaren. Daarbij hebben zij te kampen met dezelfde plattelandsproblemen zoals de agrarische, ruimtelijke ordening, verenigingen etc.
Persoonlijk vind ik dat een stap voorwaarts. Meer dan een dorpslijst die juist andersom denkt en vasthoudt aan het, ‘ieder voor zich en God voor geenallen’.
Mochten de gemeentes met hun lijsten en partijen toch hun eigen naad willen blijven naaien door door te gaan in die doodlopende samenwerkingswegen met Wijchen en Tiel, misschien dat het dan eens een keertje tijd wordt dat de Commissaris van de Koning, Wigboldus hiervan op de hoogte wordt gesteld. Hij kan een gemeentelijke herindeling opleggen. Hij was hoogleraar sociale cognitie. Zou hem hier weleens goed van pas kunnen komen.
Repper
