Dat het onrustig is in de wereld lijkt mij een understatement. Een prima reden om te kijken naar lichtpuntjes dichtbij. Wat komt eraan en kan je blij maken?

Er komen twee dingen bij mij op: de Olympische Winterspelen en Carnaval.

Als eerste starten binnenkort de Olympische spelen. 
Persoonlijk vind ik dat een fantastisch toernooi. Sporters die hun hele leven in het teken zetten om op dat ene moment op de toppen van hun kunnen te presteren. Tot op het bot gemotiveerd en vol liefde voor hun sport. Zichzelf de winst gunnen, maar de ander niks misgunnen. 
Hoe mooi het voorbeeld van de Nederlandse Bobslee mannen die mede dankzij het lenen van een snellere bob van tegenstanders zichzelf kwalificeren voor deze spelen. 
Waar juichen en huilen ook dichtbij elkaar liggen. Dankzij hen krijgen wij mooie en intense momenten om van mee te mogen genieten.

Hoe anders dan de wekelijkse portie voetbal die we voorgeschoteld krijgen. Ik vind het meer een aaneenrijging van audities voor de toneelschool en wedstrijdjes tijdrekken dan het tonen van de passie voor het spelletje. Als je intrinsiek van het spel houdt dan wil je toch voetballen en geen tijdrekken zodat je minder voetbalt.
En ja ja, ik weet dat dit misschien een beetje erg zwart-wit gesteld is. Je zou bijna zeggen dat ik niks met het spelletje heb, maar niks is minder waar. Jaren heb ik rondgedraafd op de groene Winssense velden (Horssen had toen nog geen dameselftal).
Ik heb wel wat suggesties om het spelletje aantrekkelijker te maken, maar heb niet de illusie dat er naar mij geluisterd gaat worden. Daarom ben ik maar afgehaakt met kijken, bespaart me de nodige irritaties.

Dan Carnaval. Dit jaar tegelijk met de Olympische spelen.
Hahaha ik voel al keuzestress opkomen.
Na vroeger jarenlang wagens bouwen en meelopen met optochten heb ik me een aantal jaren laten verleiden tot skiën tijdens de carnavalsvakantie. Hierna is het vuur voor het carnavalsfeest niet meer aangewakkerd en inmiddels niet meer dan een waakvlammetje. 
Dat wil niet zeggen dat ik het feest niks vind. Het idee van verkleden zodat iedereen gelijk is, is zo gek nog niet. En samen feesten, mooi toch. Iedereen die van carnaval houdt gun ik fantastisch geweldige dagen.

Maak schik, drink en eet genoeg (alle kosten moeten immers ook weer worden terugverdiend), maar niet te veel.
Voor met name de jeugd heb ik nog een belangrijke tip. Jullie houden van veul, veul herrie. Hartstikke mooi om te zien hoe jullie daarvan genieten, maar draag alsjeblieft gehoorbescherming.
Ja ja hoor ik jullie al denken, ik heb nergens last van, nee dat is juist het verraderlijke, het gehoorverlies of de piep in je oren komt pas jaren later.
Geloof me, later (nou klink ik echt oud) zijn jullie me dankbaar.

Een sportief Alaaf!

De Kleppervrouw