Vanaf 15 oktober is het jachtseizoen weer open. Dan mogen stoere mannen in groene pakken weer naar hartenlust hazen doodschieten. “Er zijn er genoeg”, zeggen ze. “Ze zijn lekker”, zeggen ze. “Hazen doodschieten is ook heel erg leuk,” vinden ze. Anders dan vissers zetten jagers de hazen niet terug. Ze laten hooguit de jonge haasjes alleen achter. Jagers behoren tot de elite. Ze komen veel voor onder de koningen en de adel, maar ook onder de gewone rijken, ja zelfs in Horssen. In de wildbeheerseenheid, waar Horssen onder valt, zijn er ruim honderd met een vergunning. Als je zonder vergunning jaagt, ben je een stroper. In Horssen zijn er van oudsher heel veel stropers, zelfs hele grote. Tegenwoordig heten ze Streupers. Elk jaar krijgt de Grôtste Streuper een vriendelijk zwaaiend haasje mee naar huis. Het staat ook bij mij op de schoorsteen en ik ben er trots op. Toch vraag ik me af wat de Horssense jagers, stropers en streupers echt van hazen afweten en of ze zich ooit hebben verdiept... Lees meer

Was dit nou het zesde jaar dat de kermis op deze nieuwste locatie plaatsvond? En daarvoor nog een jaartje op het terrein van Hansje terwijl de Coppens familie daar al weg was?Al snel deden destijds, ik praat dus over zo’n zes/zeven jaar terug, praatjes de ronde over de huizenbouw die daar zou gaan plaatsvinden. Ik heb tekeningen voorbij zien komen waarbij zelfs het ‘hondenpoepveldje’ met huizen was volgetekend. En nog verder. Tot achter de werkplaats van Van de Pol. Ik geloof een dertig-veertig huizen die daar in een mum van tijd zouden worden gebouwd. Het Rijdt en het ‘Hertenkampje’ van Hoes waren nog geeneens in beeld. En dan waren daar ook nog plannen bij ‘Van de Hurk’. Tjonge jonge als alles maar niet tegelijk zou worden volgebouwd want dan had de Horssense jeugd er nog niks aan en zouden er alleen ‘buitendorpers’ in komen met een dergelijk groot aanbod.Maar, er zat een geitenbedrijf dwars. Lang verhaal kort, na enkele jaren oponthoud werden de erven van dit geitenbedrijf... Lees meer

Een soort die in de serie kleine wondertjes niet mag ontbreken is de brede tongorchis, Serapias cordigera. Voor een geoefend oog kun je hem vanuit een rijdende auto spotten. Ze groeien namelijk veel langs wegbermen en de kleur is uniek. De naam Serapias zou te maken hebben met de Egyptische god Osiris van de onderwereld en Apis van de heilige stier. Deze twee zijn samengegaan als Osirapis en later Serapis. Met enige fantasie kun je allemaal kleine bloedrode ossetongen uit de grond zien komen. De tweede naam cordigera betekent hartdragend en dat slaat op de brede hartvormige lip. De meer dan 15 Serapias soorten hebben geen spoor met nectar en ook geen speciale geur die voor mensen waarneembaar is. Voor bepaalde insecten zouden er wel lokgeurtjes worden verspreid, maar de belangrijkste truc van deze bloem is dat de donkerrode lip werkt als een zonnecollector, waardoor het kleine kamertje dat gevormd wordt door de overige bloemblaadjes binnenin 3 tot 4 graden warmer is dan de omgeving... Lees meer

  Kermis door Marion Dros Lees meer